Molde

W Molde mieszkamy juz prawie rok. Miasteczko zwane miastem roz (roseby) rzeczywiscie bardzo piekne. Nie mowie tu o architekturze, bo ta srednioklasowa w calej Norwegii nie budzi wiekszego zachwytu, choc moze rzecz gustu. Mam raczej na mysli polozenie - na poludniowym stoku wsrod calej masy gor, no i oczywiscie morze. Raj dla amatorow sportow wszelakich, zaznaczam - oprocz tenisa. Mamy nawet pole golfowe, choc jeszcze nie bylam. Ludzie kolorowi, typ drobnomieszczanski - czyli kazdy wie, co u sasiada w trawie piszczy, choc nigdy sie do tego nie przyznaje. Niestety, jak to czesto w parze idzie - duzo zapalonych wyznawcow, dumnych i wytrwalych w swojej chrzescijanskiej wierze. W ten sposob po raz pierwszy mam okazje narazic sie kolezankom i kolegom katolikom. Ale miejmy to z glowy.

Kilka dluzszych krokow za naszym domem zaczyna sie trasa biegowa (zima) badz tez wyczynowa trasa spacerowa na wozek (a nawet kiedys udalo sie markowi wciagnac mnie tam na rowerze), ktora prowadzi na zupelnie wyjatkowy szczycik zwany Varden. Widac zen 222 osniezone szczyty Romsdals Alpene, siegajace pod 2000m, a kiedy czlowiek sie naprawde postara mozna nawet wypatrzec baszty Trollveggen, co do ktorej, jak mawia mistrzyni - z przyklekiem..

Inna z tych milych spraw - pieknie zadbane ogrody, kwiaty na ulicach i te rododendrony,roze,rabaty! Molde lezy na takiej samej szer geograficznej jak np polnocna czesc Labradoru, kraina wiecznych sniegow, a uprawia sie tu i to z powodzeniem roze! Dziekujemy ci

Golfstrom. :-) Moze nawet uda mi sie wyhodowac mojemu Markowi fige z makiem w naszym ogrodku. Specjalnie dla tych celow skolowalam jedna z Bardzo Udanego Drzewa Figowego pod Madrytem i teraz ja susze. :-))

Ale co do suszenia, to juz sprawa na kojelny rozdzial.